กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 430 สู้กันไปเถอะ ขอเพียงอย่าทำให้สถานที่ของข้าแปดเปื้อนก็พอ!
ภายในฐานที่มั่นในถ้ำอันสลัวราง
เปลวเทียนบนผนังหินและเพดานถ้ำสั่นไหวทอแสงริบหรี่ สาดสะท้อนความตึงเครียดและกระสับกระส่ายที่อบอวลในอากาศลงบนใบหน้าของทุกคน
ยามที่วาจาโอหังอวดดีของราชันศักดิ์สิทธิ์บัวเขียวไร้มายาหลุดออกจากปาก สีหน้าของคนส่วนใหญ่ภายในถ้ำต่างก็แปรเปลี่ยนไปอย่างแนบเนียน
บางคนมองหน้ากันไปมา บางคนหรี่ตาลง กระทั่งในใจเริ่มผุดไอสังหารขึ้นมา
"ช่างขวัญกล้านัก คิดจะเป็นนายของจางเจี่ยวเชียวหรือ นี่มิใช่คิดจะแทนที่ตัวตนผู้นั้นหรอกหรือ"
เหล่าเจ้าแท่นที่ถูกชายหนุ่มผู้นั้นรวบรวมเข้าสังกัด ต่างบังเกิดระลอกคลื่นซัดสาดขึ้นในใจเป็นพันชั้น