กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 424 สมรภูมิ!
ก๊าซ---
เหนือสมรภูมิ แร้งยักษ์ตัวหนึ่งบินวนเวียนอย่างย่ามใจ ดวงตาทั้งสองข้างของมันคล้ายดั่งเปลวเพลิงวิญญาณคู่หนึ่งที่ลุกโชน กะพริบวับแวมอยู่บนท้องฟ้าสลัว เผยให้เห็นความละโมบและความเย็นชาอันไร้ที่สิ้นสุด
แร้งยักษ์สยายปีกกว้าง ราวกับเมฆดำก้อนหนึ่งบดบังแสงตะวัน
ทันใดนั้น มันก็พุ่งดิ่งลงมาราวกับดาวตก
จะงอยปากแหลมคมดั่งกริชคมกริบ เจาะทะลุซากปรักหักพังของสนามรบอย่างง่ายดาย งับก้อนเนื้อเน่าที่ยังคงหลงเหลือไออุ่นแห่งชีวิตไว้แน่น จากนั้นมันจึงกระพือปีกบินทะยานขึ้นสูงอีกครา หยาดโลหิตสาดกระเซ็นเป็นเส้นโค้งอันน่าเวทนากลางเวหา หยดลงสู่ผืนปฐพีอันแตกระแหง
ลมคลั่งกู่ร้องคำราม