เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 417 ความเลื่อมใสที่ข้ามีต่อท่าน ดั่งสายน้ำหลากอันหลั่งไหลมิขาดสาย!
มิทราบว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด
ยามที่เจ้าแท่นลั่วกับจางเจี่ยวเดินออกจากคฤหาสน์อีกครา ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็ได้แปรเปลี่ยนไปราวพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
เจ้าแท่นลั่วใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้มเบิกบาน พลางกล่าวชื่นชมจางเจี่ยวไม่หยุดปาก
"พี่จาง วันนี้ได้พบนายท่าน นับเป็นวาสนาสามชาติดีแท้ สายตาของพี่ท่านช่างเฉียบแหลมยิ่งนัก ที่สามารถผูกมิตรกับยอดคนผู้ยิ่งใหญ่เยี่ยงนี้ได้"
จางเจี่ยวได้ยินเช่นนั้นก็ปลาบปลื้มยินดีจนคิ้วตาเบิกบาน ตอบกลับไปว่า
"พี่ลั่วกล่าวเกินไปแล้ว นายท่านของพวกเรานั้นมิธรรมดาอย่างแท้จริง
การได้รู้จักกับท่าน ข้ารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งจากก้นบึ้งของหัวใจ
ภายหน้าหากพวกเราจับมือร่วมแรงกัน ย่อมสามารถร่วมสร้างมหาการใหญ่ได้อย่างแน่นอน"