กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 416 เมื่อได้พบเจ้านายของข้าแล้ว ไฉนจึงยังไม่คุกเข่าอีก?
ตูม!!!
เหล่าลูกน้องของเจ้าแท่นแห่งแท่นเพลิงหยินผู้นี้ล้วนเป็นคนฉลาด เมื่อได้เห็นสายตาเป็นสัญญาณจากเจ้าแท่นของตน จึงเข้าใจได้ในทันที
ลูกน้องไม่กี่คนที่เขาพามาด้วยนั้นนับว่ามีฝีมือไม่ธรรมดาอยู่จริงๆ ยามที่เปิดฉากโจมตีอย่างฉับพลันก็แว่วเสียงลมและอสนีบาตดังสะท้าน ท่วงท่าโอ่อ่ายิ่งใหญ่ ดูแล้วน่าหวาดหวั่นไม่น้อย
พวกมันกรูพุ่งเข้าไปพร้อมกัน หวังใช้พลังของกลุ่มคนเพื่อสยบจางเจี่ยวลงให้ได้
ทว่าเจ้าแท่นลั่วผู้นั้น ในจังหวะนี้กลับหันหลังเผ่นหนีไปอย่างเจ้าเล่ห์
สิ่งที่เขาคิดคำนวณไว้แต่แรกก็คือแผนการนี้นี่เอง
ให้ลูกน้องไปถ่วงเวลาจางเจี่ยวเอาไว้ แล้วตนเองค่อยหาโอกาสหลบหนีไป
"เฮ้อ... จะทำไปเพื่อสิ่งใดกัน..."