เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 403 เรื่องนี้ ก็ยังไม่แน่เสมอไปหรอกนะ
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความโกรธเกรี้ยวและการสวมหมวกข้อหาใหญ่โตของติงอวิ๋นเจิน หยวนเปิ่นเหอกลับมีท่าทีไม่ยี่หระแต่อย่างใด
เขาเอื้อมมือลูบเคราเบาๆ พลางเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจนัก
"แม่ทัพติงไม่จำเป็นต้องมีโทสะถึงเพียงนี้ กำลังพลสามหมื่นนายนี้เป็นเพียงกองทัพหน้าของกองทัพตระกูลหยวนพวกเรา กองกำลังทัพใหญ่ส่วนที่เหลือย่อมจะเร่งรุดตามมาในไม่ช้าอย่างแน่นอน"
ติงอวิ๋นเจินหัวเราะเยาะหยันขึ้นคราหนึ่ง แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความเคลือบแคลงสงสัย
"โอ้? เช่นนั้นขอถามแม่ทัพหยวนหน่อยเถิด กองทัพส่วนที่เหลือจะมาถึงเมื่อใดกัน? หรือว่าจะรอให้พวกเราทำศึกเสร็จสิ้นเสียก่อน พวกเขาถึงจะค่อยๆ นวยนาดเยื้องกรายมาอย่างสบายอารมณ์?"
ในน้ำเสียงของเขา แฝงไปด้วยความประชดประชันเหน็บแนมอย่างเห็นได้ชัด
"เรื่องนี้เล่า....."
เมื่อหยวนเปิ่นเหอได้ยินเช่นนั้น คิ้วก็เลิกขึ้นเล็กน้อย พลางเผยสีหน้าจนปัญญาออกมา