เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 402 เขามีต้นทุนที่จะโอหัง!
พูดตามตรง...
การไปเป็นเหยื่อล่อทัพใหญ่ แทบไม่ต่างอะไรกับการไปเป็นเบี้ยทิ้ง
หากก้าวพลาดไปแม้แต่ก้าวเดียว ย่อมยากจะกอบกู้คืนมาได้ และต้องตายไร้ที่ฝัง
มุมปากของชายหนุ่มยกยิ้มหยอกเย้าพลางกล่าวเรียบๆ "ดูท่า ในลัทธิของพวกเจ้า จะมีคนอยากได้ชีวิตเจ้าเสียแล้วสิ!"
จางเจี่ยวได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าเล็กน้อย แววตาแฝงรอยขื่นขมวูบหนึ่ง
"เป็นเช่นนั้นจริงๆ ขอรับ....."
เขาสูดหายใจเข้าลึก กล่าวเสียงขรึม
"ภายในลัทธิศักดิ์สิทธิ์ การแย่งชิงอำนาจเปรียบดั่งวังวน แม้ข้าน้อยจะอยู่ในตำแหน่งผู้คุมกฎราชันศักดิ์สิทธิ์บัวเขียว ภายนอกดูรุ่งโรจน์ไร้ขอบเขต แต่แท้จริงกลับเต็มไปด้วยภัยรอบทิศ สายตานับไม่ถ้วนต่างจับจ้องมาที่ข้าน้อย ล้วนเฝ้ารอให้ข้าน้อยล้มลงโดยเร็ว เพื่อจะได้ให้คนของตนขึ้นมาแทนที่"
กล่าวถึงตรงนี้ จางเจี่ยวคล้ายนึกอะไรขึ้นได้ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มขื่นขมอยู่บ้าง