กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 395 เจ้าหมอนี่แปรพักตร์เร็วขนาดนี้เชียวหรือ?
“เจ้า...”
ชายร่างซูบผอมเบิกตากว้าง จ้องมองภาพที่คุณชายหนุ่มกอบกุมสายฟ้าไว้ในมือ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหวาดผวา
ริมฝีปากของเขาสั่นระริก ประหนึ่งได้พบเห็นเรื่องที่เหลือเชื่อที่สุดในหล้า สีหน้าเหม่อลอยราวกับเห็นผีก็ไม่ปาน
“เจ้า...เจ้าเป็นยอดคนมาจากที่ใดกันแน่?”
เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สุรเสียงเจือแววสั่นเทาอยู่รางๆ
“ข้าบอกไปแล้ว...”
คุณชายหนุ่มกวาดตามองสายฟ้าในมือ ครั้นได้ยินคำนี้จึงเหลือบมองเขาแวบหนึ่งแล้วเอ่ยเรียบๆ
“ข้าไม่มีนิสัยตอบคำถามของผู้อื่นก่อน เพราะฉะนั้นอย่าได้คิดจะซักถามข้าอีก จงใคร่ครวญดูให้ดีเถิดว่าจะตอบคำถามของข้าอย่างไร...”
ชายร่างซูบผอมได้ฟัง สีหน้าพลันย่ำแย่ลงไปยิ่งกว่าเดิม