กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 393 เจ้าเป็นใครกันแน่
เหล่าชายฉกรรจ์ในหมู่บ้านที่ยืนรวมกลุ่มกันมองแผ่นหลังของจางผู้เฒ่าที่จากไปอย่างเด็ดเดี่ยว ชั่วพริบตานั้น เสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็ดังเซ็งแซ่ขึ้นมาไม่ขาดสาย
"จางผู้เฒ่านี่คิดจะไปรนหาที่ตายหรือ ทางนั้นอันตรายถึงเพียงนั้น"
มีคนพึมพำเสียงแผ่ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
"นั่นน่ะสิ เวลาเช่นนี้ควรหลบไปให้ไกลถึงจะถูก เหตุใดเขาจึงกลับวิ่งแล่นเข้าไปในหมู่บ้านเล่า"
คนอื่นๆ ก็ไม่เข้าใจเช่นกัน ต่างพากันส่ายหน้าทอดถอนใจพลางเอ่ย
"อาจเป็นเพราะจางผู้เฒ่าคิดว่า ภายในหมู่บ้านคงไม่มีพวกคนขี่ม้าเหล่านั้นแล้วกระมัง"
"จะเป็นไปได้อย่างไร ต้องมีอยู่แน่ๆ!"
"เจ้ารู้แน่ได้อย่างไร" มีคนเอ่ยแย้ง
"หรือไม่ พวกเราก็ลองไปดูบ้างเถิด" ชาวบ้านคนหนึ่งเสนอขึ้นมา