กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 387 ข้าจะให้มันคุกเข่าอ้อนวอนขอชีวิตต่อหน้าข้า!
"ถุย หลี่เซี่ยนแห่งชิงโจวอะไรกัน ช่างเป็นสุนัขสารเลวจริงๆ!"
ครั้นอยู่ห่างจากเรือมังกรของพรรคเฉามาไกลแล้ว เหล่าขันทีน้อยข้างกายเฒ่ากงกงพลันใจกล้าขึ้นมาทันควัน
พวกมันแต่ละคนต่างเดือดดาลด้วยความคับแค้น ใบหน้าแดงก่ำ เท้าสะเอวเลิกแขนเสื้อขึ้นแล้วเริ่มก่นด่า
"เจ้าหลี่เซี่ยนผู้นี้ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเสียจริง ถึงกับกล้าปฏิบัติต่อกงกงแห่งราชสำนักเช่นนี้!"
ขันทีน้อยคนหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างขุ่นเคือง
"เหิมเกริมจนถึงที่สุดแล้ว บ่าวมีชีวิตมาเนิ่นนานปานนี้ ยังไม่เคยพบเห็นผู้ใดที่บังอาจเทียมฟ้าเช่นนี้มาก่อน เจ้าหลี่เซี่ยนนี่ไม่อยากเก็บหัวไว้บนบ่าแล้วกระมัง!"
ขันทีน้อยอีกคนก็เอ่ยผสมโรง