เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 384 อ๋องเซี่ยน!
คำพูดของชุยโส่วจื๋อ ในที่สุดก็โน้มน้าวอู่เสินจงได้อย่างสิ้นเชิง
อู่เสินจงนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ ดวงตาทั้งสองหลับลงเล็กน้อย มิได้เอ่ยคำใด
ภายในห้องทรงพระอักษร บรรยากาศอึมครึมและกดดัน มีเพียงเสียงพลิกหน้ากระดาษและเสียงลมหายใจแผ่วเบาที่ดังแว่วมาเป็นครั้งคราว
ครั้นผ่านไปเนิ่นนาน อู่เสินจงจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้น แววตาฉายประกายแห่งการตัดสินใจเด็ดขาดวูบหนึ่ง
เขามองไปยังชุยโส่วจื๋อ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เจือความเหนื่อยล้าอยู่บ้าง
"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็จงทำตามคำแนะนำของชุยชิงเถิด มอบบรรดาศักดิ์อ๋องต่างแซ่ให้แก่หลี่เซี่ยนแห่งชิงโจวผู้นี้เสีย แล้วสั่งให้เขาไปโยวโจว จัดการลัทธิบัวเขียวให้เจิ้น"
ชุยโส่วจื๋อได้ยินดังนั้น จึงคุกเข่าลงกับพื้น ร้องกู่ก้องเสียงดังว่า
"ฝ่าบาททรงพระปรีชา!"
อู่เสินจงโบกมือ ส่งสัญญาณให้ชุยโส่วจื๋อถอยออกไป