เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 383 อ๋องเสมอพระองค์
"ลัทธิบัวเขียวเข่นฆ่าล้างเมือง บังอาจทำลายโชคชะตาแห่งแคว้นต้าเฉียนของเจิ้น ช่างมีโทษทัณฑ์มิอาจอภัย!"
สุรเสียงของอู่เสินจงทุ้มต่ำและเย็นเยียบ แต่ละถ้อยคำประหนึ่งเค้นลอดไรฟันออกมา
พฤติกรรมฆ่าล้างเมืองของลัทธิบัวเขียวได้บั่นทอนรากฐานโชคชะตาแห่งแคว้นต้าเฉียนไปแล้ว เรื่องนี้ได้แตะต้องเส้นตายและเกล็ดย้อนของอู่เสินจงเข้าอย่างจัง
ดังนั้น พระองค์จึงทรงตั้งพระทัยแน่วแน่ว่าจะต้องกวาดล้างลัทธิบัวเขียวนี้ให้สิ้นซาก
ชุยโส่วจื๋อกับเว่ยอู่หยวนคุกเข่าอยู่บนพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
พระโทสะขององค์จักรพรรดิในยามนี้พุ่งสูงถึงขีดสุด หากพลั้งเผลอเพียงนิด ย่อมอาจนำมาซึ่งโทสะดั่งสายฟ้าฟาด
"ขุนนางทั้งสอง เจิ้นต้องการกวาดล้างลัทธิบัวเขียวให้สิ้นซาก ไม่ละเว้นแม้แต่คนเดียว พวกเจ้าเห็นเป็นเช่นไร"
กระแสรับสั่งอันไร้ระลอกอารมณ์ของอู่เสินจงแว่วดังขึ้นเนิบช้า