กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 343 นายท่านของข้า มีนามว่าพญามังกรหลี่!
เช้าตรู่วันถัดมา ขอบฟ้าเพิ่งจะปรากฏแสงรำไรสีขาวนวล
ในยามที่ขอบผืนทะเลทรายยังคงจมดิ่งอยู่ในความสลัวรางของราตรีกาล ทันใดนั้น แสงตะวันอันอ่อนโยนสายหนึ่งก็ลอดผ่านขอบฟ้าราวกับเส้นไหม ค่อยๆ ทอดตัวลงสู่ผืนทรายสีทองอันไร้ขอบเขต
เม็ดทรายใต้แสงอรุณแรกสาดส่องประกายสีทองระยิบระยับ ราวกับทะเลสีทองที่กำลังกระเพื่อมไหวอย่างเงียบสงบ
"ย่า!"
ในชั่วพริบตานั้น เสียงเกือกม้าที่รวดเร็วและกระชั้นชิดขบวนหนึ่ง ก็ทำลายความเงียบสงบยามเช้าตรู่ของผืนทะเลทรายแห่งนี้จนแตกกระเจิง
เสียงเกือกม้านั้นดังกึกก้องประดุจกลองศึก เปี่ยมล้นไปด้วยพลังและจังหวะจะโคน สะท้อนก้องไปทั่วลานทรายอันเวิ้งว้าง