กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 322 ตอนนี้ พวกเราจะช่วยใคร?
แม้กระจกคุนหลุนจะชำรุดทรุดโทรมจนอานุภาพด้อยลงกว่าเดิมมาก ทว่าเพียงเสี้ยวพลังที่ยังหลงเหลืออยู่นี้ ก็เพียงพอที่จะทำให้เหลยหยุนชวนรับมือไม่ไหวแล้ว
การโจมตีพลิกผันฟ้าดินของกระจกคุนหลุน ไม่เพียงแต่ทำลายมหาค่ายกลจนแหลกสลาย แรงกระแทกที่หลงเหลือยังซัดร่างของเหลยหยุนชวนจนบาดเจ็บสาหัสโดยตรง
โลหิตสดๆ ทะลักออกจากมุมปากของเขา ช่างดูบาดตาเด่นชัดท่ามกลางความมืดมิดของราตรีกาล
ร่างของเขาวาดผ่านท้องฟ้าราตรีเป็นเส้นโค้งยาว ดุจดั่งดาวตกที่ร่วงหล่นลงมา
ลอยละลิ่วออกไปไกลกว่าสิบลี้ หลุดพ้นเขตชั้นในของเมืองเหลยมู่ไปโดยตรง ก่อนจะกระแทกเข้ากับเนินทรายสูงตระหง่านลูกหนึ่ง จึงพอจะหยุดนิ่งลงได้
ตูม!