กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 319 มหาค่ายกลเก้าอเวจีปรโลก!
"เจ้าว่าอย่างไรนะ?"
ได้ยินเช่นนั้น ตงหวงหย่งฮ่าวก็บันดาลโทสะขึ้นมาทันที
"บังอาจ!"
มารวานรเฒ่าข้างกายพลันกระโจนออกมาชี้หน้าด่ากราด
"เจ้าเป็นตัวบัดซบอันใด ถึงบังอาจพูดจากับองค์รัชทายาทของพวกเราเช่นนี้?!"
นกยูงเฒ่ามิได้เอ่ยวาจา เพียงแต่จับจ้องเหลยหมิงหลั่งเบื้องหน้าด้วยสายตาอำมหิตลึกล้ำ
นับแต่เจ้าหนุ่มผู้นี้ปรากฏตัวขึ้น บนร่างของเขาก็แผ่กลิ่นอายที่ทำให้ข่งหลิวกระสับกระส่ายใจมาโดยตลอด
นี่มันเรื่องอันใดกันแน่?
ชัดๆ ว่าเป็นเพียงตัวละครเล็กจ้อยที่อาศัยเล่ห์เหลี่ยมไต่เต้าขึ้นมา พลังฝีมือมองดูก็แค่ขอบเขตกำเนิดฟ้า ไม่คู่ควรให้เอ่ยถึงแม้แต่น้อย เหตุใดตนเองถึงได้หวาดกลัวเพียงนี้?