เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 314 ข่งเสวี่ย
สวีหลงฉีฟังความนัยอันผิดแผกออกไปได้จากคำพูดของเขา
"ฟังจากที่เจ้าพูด ในเมื่อมิได้อยู่กับตงหวงหย่งฮ่าว ดูเหมือนว่าเจ้ารู้ว่าตราหยกสืบทอดแผ่นดินอยู่ที่ใดงั้นหรือ"
"ฮึๆๆ..."
สวีมู่หันหลังกลับ โบกมือพลางยิ้มกล่าว "เรื่องพรรค์นี้ เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้หรอก"
สวีหลงฉีนิ่งเงียบ แววตาพาดผ่านประกายคมปลาบ สีหน้าแสดงความครุ่นคิด
โดยพื้นฐานแล้วพอจะแน่ใจได้ว่า ถึงแม้ตราหยกสืบทอดแผ่นดินจะมิได้อยู่กับสวีมู่ เขาก็ต้องรู้แน่ชัดว่าอยู่ที่ใด
"โอ้ จริงสิ..."
เมื่อเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ยามที่เงาร่างของสวีมู่จวนเจียนจะเลือนหาย เขากลับหันมองย้อนมายังสวีหลงฉีที่อยู่เบื้องหลังแล้วเอ่ยขึ้นอีกประโยคหนึ่ง
"ยังมีเรื่องสุดท้าย สตรีในดวงใจของเจ้าผู้นั้น ข่งเสวี่ย ความจริงนางยังไม่ตาย!"