กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 310 เลือดลมปราณทั่วร่างของเจ้า จงมาช่วยผู้เฒ่าผู้นี้บำเพ็ญเพียร!
พวกปีศาจมารเองก็มีใจใคร่รู้เรื่องซุบซิบนินทาเช่นกัน
พวกมันทั้งสองตัวนึกไม่ถึงเลยว่า ความอยากรู้อยากเห็นเพียงชั่ววูบ จะทำให้ค้นพบเรื่องราวน่าสนุกสนานเช่นนี้ได้
"คนตระกูลเหลยเล่นกันเปิดเผยถึงเพียงนี้เชียวหรือ?"
"ดูต่อไป ดูสิว่าเหลยหมิงหลั่งผู้นี้จะทำอย่างไร?"
มีเรื่องสนุกสนานถึงเพียงนี้ ใครยังจะอยากไปดูหลี่เซี่ยนฝึกบำเพ็ญอยู่ที่นั่นทุกเมื่อเชื่อวันกันเล่า
ภายในลานเรือนทางฝั่งโน้น
เหลยหยุนชวนมองดูรุ่นเยาว์นิรนามที่วิ่งลับตาไปไกล แล้วมองดูเบื้องหน้า อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าอย่างจนถ้อยคำ
"ผู้อาวุโสกล่าวไว้มิผิด ตระกูลเหลยนี้ช่างเละเทะโสมม ไม่เป็นสับปะรังเคแล้วจริงๆ"
"หลั่งเอ๋อร์ เจ้ากลับมาแล้วหรือ?"