กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 285 ไฉนฝนจึงตกลงมาได้?
"โอ้?"
ภายในโรงเตี๊ยม บรรดาผู้คนที่สวมหมวกสานแม้ในยามราตรี ซึ่งหลบซ่อนตัวอยู่ในห้องปีกชั้นสองโดยไม่เคยปรากฏกายมาตลอด ต่างพากันส่งเสียงประหลาดใจเบาๆ เมื่อได้ยินวาจาของนายน้อยแห่งเขาอูฐขาว
"หุบเขาราชาผีถูกคนของเขาอูฐขาวเข่นฆ่ากวาดล้างจนหมดสิ้นแล้วหรือ?"
"หึๆๆ... ย่อมมีความเป็นไปได้เช่นนั้น..."
คนกลุ่มนี้กำลังใช้วิชาเร้นลับสื่อสารกัน โดยไม่มีสุรเสียงรั่วไหลออกไปแม้แต่น้อย
เปลวเพลิงที่ลุกโชนโชติช่วงอยู่ภายนอก ยามลามมาถึงตรงนี้กลับมิอาจรุกล้ำเข้ามาได้แม้แต่กระผีกริ้น มิได้ส่งผลกระทบต่อพวกเขาแม้เพียงเสี้ยว