เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 279 โรงเตี๊ยมหลงเหมิน
แม้แต่นามของผู้สูงศักดิ์ท่านนี้ยังมิกล้าเอ่ยถึงเลยหรือ
ครานี้ทำเอาโจวเย่าเซียนตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อเข้าจริงๆ
เห็นทีว่านี่คงจะเป็นบุคคลยิ่งใหญ่ผู้ไม่ธรรมดาเป็นแน่แท้
คิดไปคิดมา โจวเย่าเซียนก็มิกล้าเฉื่อยชา สละรถม้าของตนออกมาในทันที ทั้งยังไปยืนเฝ้าอยู่ที่หน้าประตูจวนของตนเป็นพิเศษเพื่อรอคอยการมาเยือนของผู้สูงศักดิ์
"ผู้สูงศักดิ์ที่เยาว์วัยถึงเพียงนี้ แท้จริงแล้วเป็นผู้ใดกัน"
หลังจากได้เห็นรูปโฉมของชายผู้นั้น โจวเย่าเซียนก็ยิ่งประหลาดใจมากขึ้นไปอีก
ตามที่เขาจินตนาการไว้ ผู้สูงศักดิ์ท่านนี้น่าจะเป็นผู้เฒ่าที่มีบุคลิกเซียนกระดูกเต๋า หรือไม่ก็เป็นบุรุษวัยกลางคนที่มีสีหน้าองอาจน่าเกรงขาม อารมณ์สุขโกรธไม่แสดงออกทางสีหน้า นึกไม่ถึงว่าจะกลับกลายเป็นคนหนุ่มรูปงามที่มีเครื่องแต่งกายเรียบง่ายธรรมดาผู้หนึ่ง
ช่างแตกต่างจากที่เขาจินตนาการไว้ลิบลับ