กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 255 มารกระทิงชนฟ้า!
ในขณะที่หนึ่งคนหนึ่งปีศาจซึ่งซ่อนตัวอยู่ในเงามืดต่างมีความคิดเป็นของตนเอง
ทันใดนั้น การต่อสู้บนท้องนภาก็พลันเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นอีกระลอก ประดุจดั่งทะเลเมฆที่ซัดสาด พลิกผันในชั่วพริบตา
เงาร่างของหลี่เซี่ยนดั่งภูตพราย ในยามที่ระลอกคลื่นจากการต่อสู้ยังมิทันสงบลง เขาอาศัยจังหวะที่มารวานรเฒ่ายังคงกุมแขนกรีดร้องโหยหวน เงาร่างวูบไหวเพียงพริบตา เขาก็พุ่งทะลวงอากาศประชิดถึงเบื้องหน้าของมารวานรเฒ่าแล้ว
ความเร็วของเขารวดเร็วปานนั้น ประหนึ่งก้าวข้ามพันธนาการแห่งมิติ ทำเอาผู้ที่เฝ้ามองการต่อสู้อยู่มิอาจใช้สายตาไล่ตามความเร็วของเขาได้ทัน
"เจ้า..."
มารวานรเฒ่าสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ ครั้นเงยหน้าขึ้น แววตาก็พลันปรากฏประกายตระหนกขวัญผวาขึ้นวูบหนึ่ง