เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 251 ร้ายกาจนัก บีบข้าให้มาถึงขั้นนี้ได้เชียวหรือ
สองหมัดปะทะกัน พลันระเบิดกระแสปราณสะเทือนขวัญออกมาในชั่วพริบตา
มวลพลังอันคลุ้มคลั่งกลายสภาพเป็นพายุหมุนลูกหนึ่ง ซัดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งโดยมีทั้งสองเป็นศูนย์กลาง
อากาศโดยรอบคล้ายถูกขุมพลังนี้สูบจนเหือดแห้ง ฝุ่นควันและเศษซากปรักหักพังภายในอารามร้างถูกกวาดม้วนเข้าไป ปลิวว่อนอยู่กลางเวหา
เมื่อกระแสปราณแผ่ขยายออกไปอย่างไม่หยุดยั้ง อารามร้างที่โอนเอนจวนเจียนจะพังทลายก็เปรียบเสมือนเศษกระดาษอันบอบบางต่อหน้าพลังนี้ ยืนหยัดได้ไม่ถึงสองลมหายใจก็ถูกฉีกกระชากจนแหลกละเอียดอย่างโหดเหี้ยม
ในชั่วพริบตา เศษอิฐกระเบื้องปลิวว่อน ฝุ่นคลุ้งตลบอบอวล อารามร้างทั้งหลังแปรสภาพเป็นซากปรักหักพังภายใต้การปะทะกันยกแรกของสองยอดฝีมือ
"ฮ่าๆๆ..."