กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 247 หลังจากข้าจากไป พวกเจ้าก็จะกลายเป็นข้า!
ต่อคำพูดของหยวนเปิ่นอวี๋ หลี่เซี่ยนเพียงกลอกตาใส่ คร้านจะสนใจเขาด้วยซ้ำ
"หลิงเยียนอู่!"
"อยู่!"
เสียงเรียกอย่างกะทันหันของหลี่เซี่ยน ทำให้อดีตศิษย์เอกหอถือกระบี่ผู้นี้ยืนตรงขานรับโดยสัญชาตญาณ
หยวนเฟิ่งหนานเห็นอยู่ด้านข้าง อดไม่ได้ที่จะยกมือปิดหน้าทอดถอนใจ
นังเด็กบ้า ช่างไร้ศักดิ์ศรีสิ้นดี
หลี่เซี่ยนไพล่มือไว้ด้านหลัง ยืนอยู่กลางลานคฤหาสน์ตระกูลเถี่ยที่โลหิตไหลนองเป็นสายธาร เงยหน้ามองท้องฟ้ายามราตรี สายตาคมกริบดุจคบเพลิง ราวกับมองทะลุม่านราตรีอันมืดมิดซับซ้อนนี้
เขาหันกลับมามองหลิงเยียนอู่ สั่งการด้วยน้ำเสียงไม่ช้าไม่เร็ว