เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 238 นายท่านเก่งกาจยิ่งนัก ที่นี่ก็ยังมีคนรู้จัก!
"ฮะๆ ยังจะส่งมาให้อีกรึ หลายวันมานี้เจ้าส่งของมามากเกินไปแล้ว ข้าแทบจะขนกลับไปไม่ไหวแล้ว"
เจิ้งเหลิ่งชิวยิ้มแย้มเต็มใบหน้าพลางโบกไม้โบกมือกล่าว
ท่าทางเช่นนี้มีตรงไหนที่เหมือนกำลังบอกปัดปฏิเสธ ชัดเจนว่าเป็นมารยาแสร้งปฏิเสธเพื่อรับไว้แท้ๆ
เถี่ยเหลียนเฉิงไหนเลยจะไม่เข้าใจความนัย จึงรีบยิ้มพลอยกล่าวอยู่ด้านข้างทันที
"ไม่มากเลยขอรับ ทราบว่าใต้เท้าเจิ้งไม่สะดวกพกพา ข้าน้อยจึงได้สั่งให้คนจัดแจงห่อของทั้งหมดนี้อย่างดี แล้วส่งตรงไปยังจวนของใต้เท้าเจิ้งแล้วขอรับ"
"โอ้ ฮะๆๆ..."
เจิ้งเหลิ่งชิวชี้นิ้วไปที่เขาพลางหัวเราะร่า "ยังคงเป็นน้องเถี่ยที่คิดอ่านการรอบคอบยิ่งนัก"
"มิกล้าๆ ทำงานรับใช้ใต้เท้า ย่อมต้องรอบคอบทุกด้าน แบ่งเบาความกังวลให้ใต้เท้าขอรับ"