กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 237 โลกใบนี้ ก็เป็นเช่นนี้เอง!
"หึๆๆ..."
พอพูดถึงเรื่องนี้ หยวนเฟิ่งหนานก็ยิ่งแค่นยิ้มเย็นชาติดต่อกันไม่หยุด
"ไม่พูดถึงเรื่องนี้ยังพอทำเนา พอพูดขึ้นมาแล้วมันน่าโมโหนัก คนของตระกูลเถี่ยพวกนี้ช่างตาหมาดูถูกคนจริงๆ คนที่มาจากจงโจวพวกมันกลับตามประจบประแจงรับใช้เยี่ยงสุนัข ส่วนพวกเราที่มาจากชิงโจวกลับทำเฉยชาไม่แยแส ผ่านมาตั้งหลายวันแล้ว ยังไม่มีใครมาพูดคุยกับพวกเราสักคำ"
"ไม่ใช่เช่นนั้นเสียหน่อย..."
หลิงเยียนอู่กล่าวขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ อย่างอดรนทนไม่ไหว
"ข้ารู้สึกว่าคุณชายสามแห่งตระกูลเถี่ยผู้นั้น ดูกระตือรือร้นกับพี่เฟิ่งหนานมากทีเดียว มักจะมาคอยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบอยู่บ่อยๆ มิใช่หรือ!"
พอพูดถึงเรื่องนี้ หยวนเฟิ่งหนานก็ยิ่งบันดาลโทสะ
"ผายลม!"