กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 209 การหลบหนีนั้นน่าอาย แต่ได้ผล!
"หา? แบบนี้ก็ได้ด้วยหรือ?"
เมื่อได้ยินวาจาของศิษย์ตนเอง เผยหลิวสุ่ยก็เกาศีรษะ พลางยืนอึ้งไปเล็กน้อย
หมิงโยวเงยหน้าขึ้น มองดูห้วงอเวจีบนท้องฟ้าทิศทางของชิงโจวซึ่งแลดูเป็นมิตรขึ้นอย่างเห็นได้ชัด นางจึงอดไม่ได้ที่จะลอบถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
"อืม... ท่านอาจารย์ วิธีนี้ได้ผลจริงๆ เจ้าค่ะ!"
เด็กหญิงเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง
เผยหลิวสุ่ยยังคงลังเลอยู่บ้าง "เช่นนี้ คนอื่นจะไม่มองว่าข้าตระบัดสัตย์ไร้คุณธรรมหรอกหรือ?"
"โธ่ ท่านอาจารย์ต้องคิดเช่นนี้สิเจ้าคะ ท่านเพียงแค่ยังไม่ได้เริ่มภารกิจเสียหน่อย ไม่นับว่าล้มเลิก นี่มีความแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงนะเจ้าคะ"
หมิงโยวเอ่ยเสียงเอื่อยอยู่ข้างๆ
การหลบหนีนั้นน่าอาย แต่ทว่าได้ผล