กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 208 เขายินดีต้อนรับผู้คนทั่วใต้หล้า ให้มารนหาที่ตาย!
สายลมบนทุ่งกว้างพัดโหมจนเปลวไฟบนเนินเขาโชติช่วงยิ่งขึ้น
ภายใต้แสงไฟสาดส่อง ใบหน้าของเด็กหญิงตัวน้อยหมิงโยวพลันย่นยู่เข้าหากันอีกคราอย่างอดไม่ได้
"ท่านอาจารย์ ท่านอย่าพูดจาทำนองนี้ได้หรือไม่ พอท่านพูดเช่นนี้ทีไร ข้าก็มีลางสังหรณ์ไม่ดีทุกที"
"เอ๋? เพราะเหตุใดรึ?" เผยหลิวสุ่ยมีสีหน้างุนงง
หมิงโยวเอ่ยว่า "ความปรารถนาของท่านอาจารย์นั้นดีอยู่หรอก แต่พอท่านหลุดปากพูดออกมา ข้าก็รู้สึกว่าท่านคงไม่มีวันทำได้สำเร็จ และต้องถูกตบหน้าฉาดใหญ่เป็นแน่!"
เด็กหญิงตัวน้อยเงยหน้าขึ้น ทอดสายตามองไปยังทิศทางของชิงโจว