เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 191 เข้ามาสิ หากมีความสามารถพอก็ช่วยพวกมันออกไปให้หมด!
ณ ปลายถนนสายยาวในเมืองหยางโจว ร่างอันสง่างามสายหนึ่งกำลังก้าวเดินมาอย่างเชื่องช้า
คนผู้นั้นสวมอาภรณ์สีขาวดั่งหิมะ ท่วงท่าพลิ้วไหวดุจเซียน สง่างามดุจหยก แผ่ซ่านด้วยกลิ่นอายเหนือโลกีย์
ในมือถือพัดจีบอันประณีตโบกพัดเบาๆ มุมปากประดับรอยยิ้มเรียบเฉย ดุจดั่งสรรพสิ่งในใต้หล้าล้วนไม่อาจสั่นคลอนจิตใจเขาได้
เขาก้าวเดินมาจากปลายถนนอีกฟากอย่างเชื่องช้า ทุกย่างก้าวล้วนเปี่ยมด้วยความสุขุมและสง่างาม
ยามที่เขามาหยุดอยู่ไม่ไกลจากหลี่เซี่ยน คนทั้งหลายที่นอนอยู่บนพื้นต่างพากันสะท้านไปทั้งร่าง
สีหน้าของพวกหลิวหานเยียนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ประกายตาไหวระริกด้วยความรู้สึกอันยากจะบรรยาย
หลิวหานเยียนยิ่งตื้นตันจนน้ำตาเอ่อคลอเบ้า
เขา... มาจริงๆ ด้วย!