กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 160 เจ้าแค่อยากได้เรือนร่างของนาง เจ้ามันต่ำช้า
"เฮะๆ..."
พอเอ่ยถึงเรื่องนี้ หม่าเจินหงก็พลันลูบศีรษะอย่างกระดากอาย บนใบหน้าปรากฏแววกระอักกระอ่วนใจขึ้นมาหลายส่วน
"ท่านอาจารย์ ท่านยังไม่รู้อะไร เรื่องนี้เดิมที อันที่จริง...มันเป็นอุบัติเหตุขอรับ..."
"ลองว่ามาสิ มันเป็นอุบัติเหตุแบบไหนกัน..."
เสิ่นเสวียนอันขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยเย้ยหยันด้วยสีหน้าเย็นชา
หม่าเจินหงเกาศีรษะ พลางเอ่ยอย่างเขินอายอยู่บ้างว่า "วันนั้น ตอนที่ศิษย์กำลังร่วมอภิรมย์กับท่านหญิงน้อยผู้นั้น จู่ๆ ก็พลันนึกถึงเรื่องที่อู่เสินจงใช้ข้าเป็นหมากเบี้ยขึ้นมา ตอนนั้นบันดาลโทสะเข้าครอบงำ เพลิงโทสะลุกโชน เผลอลงมือหนักไปหน่อย เลยบีบนางจนตายคามือขอรับ!"
"เจ้า..."