กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 153 ให้คนของหอเทียนจีออกโรงทำงานได้แล้ว
เมื่อได้ยินวาจาอันอาจหาญ บ้าบิ่น ตรงไปตรงมา ซ้ำยังฟังดูเข้าท่าเข้าทีเช่นนี้ของหลี่ชุนเสี่ยว
หลิงเยียนอู่พลันหน้าแดงซ่าน รีบเอ่ยขึ้นอย่างลนลาน
"โธ่ พี่ชุนเสี่ยว ท่านพูดจาเช่นนี้ได้อย่างไร น่าอับอายจะตายไป"
ทว่าหลี่ชุนเสี่ยวกลับโบกไม้โบกมือ ยิ้มพลางกล่าวอย่างไม่ยี่หระว่า
"มีอันใดกัน เรื่องชายหญิงบางครามันก็เรียบง่ายเพียงนี้ หากเจ้าปรารถนาจะพิชิตใจเขาจริงๆ มิสู้ลองวิธีหักหาญดูเล่า ไม่แน่ว่าพี่รองของข้าอาจจะชอบมากกว่าเสียอีก!"
"เอ๋ จ...จริงหรือเจ้าคะ"
หลิงเยียนอู่ได้ยินเช่นนั้น นอกจากจะยืนตะลึงงันไปแล้ว ภายในใจยังแอบหวั่นไหวคล้อยตามอยู่เล็กน้อย