เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 148 อำพรางฟ้าข้ามทะเล?
"โอ้?"
เมื่อได้ยินคำนี้ สีหน้าของอู่เสินจงพลันมีความเปลี่ยนแปลงขึ้นมาเล็กน้อย ราวกับประหลาดใจและใคร่รู้ขึ้นมาบ้าง
ทว่า...
น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบไร้ระลอกคลื่นดั่งบึงน้ำนิ่ง ทำให้ผู้คนไม่อาจหยั่งรู้ถึงความคิดในใจได้เลย
"เช่นนั้นตามที่ท่านขุนนางเว่ยกล่าวมา เรื่องการตายของไห่อู๋หยา คงจะมีเบื้องลึกเบื้องหลังอื่นอยู่อีกอย่างนั้นรึ?"
น้ำเสียงของอู่เสินจงฟังดูเรียบเฉย ทว่าเว่ยอู่หยวนกลับสัมผัสได้ถึงแรงกดดันระลอกหนึ่ง
"แย่แล้ว พลั้งปากพูดผิดไปเสียแล้ว!"
เว่ยอู่หยวนลอบอุทานในใจว่าซวยแล้ว เขารู้ดีว่าตนเองถูกจิ้งจอกเฒ่าอย่างอู่เสินจงลวงถามความจนเหยียบลงไปในหลุมพรางเข้าให้แล้ว
ชั่วขณะนั้นเขาไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดี หากบอกว่าไม่มีเบื้องหลัง มิเท่ากับตบหน้าตนเองที่เพิ่งพูดไปเมื่อครู่หรอกหรือ?