เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 105 ไม่เห็นหัวใคร
ส่วนอีกหนึ่งเงาร่างนั้น ย่อมเป็นไห่กงกงผู้เดินทางมาจากจงโจวอย่างแน่นอน
ในยามนี้ เสื้อคลุมยาวสีน้ำเงินของไห่กงกงยังคงสะอาดสะอ้านเรียบร้อย ราวกับไม่ได้รับผลกระทบจากความโกลาหลเบื้องล่างเลยแม้แต่น้อย
สีหน้าของเขาสงบนิ่ง มิได้เหนื่อยหอบหรือหน้าแดงก่ำ แม้แต่เส้นผมก็มิได้หลุดรุ่ยแม้แต่เส้นเดียว
สิ่งเดียวที่แปรเปลี่ยนไป คือผิวพรรณทั่วร่างของขันทีเฒ่าผู้นี้กลับกลายเป็นสีเขียวคล้ำคล้ายเหล็ก ดูน่าสะพรึงกลัวประหนึ่งภูตผีปีศาจที่เพิ่งถูกลากขึ้นมาจากใต้บาดาล
เมื่อพิจารณาจากสีหน้าของเขา ย่อมมิใช่เรื่องยากที่จะคาดเดาได้ว่า ไห่กงกงผู้นี้มิได้ใช้พลังทั้งหมดในการประมือกับหลี่เซี่ยนเมื่อครู่นี้เลย
เปรี๊ยะ ปะ ปัง!
บนผืนเวหา บังเกิดเสียงระเบิดดังสะท้านดั่งประกายอัสนีบาตฟาดฟันอย่างต่อเนื่องมิขาดสาย
นั่นคือเงาร่างของหลี่เซี่ยนและไห่กงกงที่พุ่งทะยานตัดผ่านกันกลางเวหา เพียงชั่วพริบตาเดียว ทั้งสองก็ปะทะกันไปแล้วหลายสิบกระบวนท่า
ในที่สุด ทั้งคู่ก็ปะทะฝ่ามือกันกลางนภากาศก่อนจะดีดร่างแยกย้าย ทะยานไปเหยียบยืนต้านสายลมอยู่บนยอดตึกสูงคนละฟากฝั่งถนน