เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 73 กระบี่ของเหยียนเสี่ยวชิง (หนึ่ง)
ยามเช้าตรู่หลังผ่านพ้นไปห้าวัน
ความเงียบสงบของเมืองหยางโจวถูกทำลายลงด้วยแสงสลัวยามรุ่งอรุณ
แสงตะวันสาดทอดลงบนถนนศิลาโบราณราวกับภาพวาดบทกวี แต่งแต้มประกายความหวังของวันใหม่ให้แก่นครโบราณแห่งนี้
หลี่เซี่ยนพาเหยียนเสี่ยวชิงออกเดินทางจากท่าเรือของพรรคเฉา มุ่งหน้าสู่หอถือกระบี่แห่งเมืองสวีซาน
ผิวน้ำของคลองต้าอวิ้นเหอทอประกายระยิบระยับใต้แสงตะวันยามเช้า สะท้อนเงากิ่งหลิวริมตลิ่งที่ลู่ลมแผ่วพลิ้ว ประหนึ่งคลี่ม้วนภาพวาดอันมีชีวิตชีวาออกตรงหน้า
หลี่เซี่ยนได้วางแผนการไว้ในใจอย่างรอบคอบแต่แรกแล้ว
เขาเลือกเดินทางสัญจรทางน้ำโดยอาศัยเรือของพรรคเฉา ผ่านเมืองไป๋หลิ่ว จากนั้นจึงเดินทางบกต่อจากเมืองไป๋หลิ่วอีกราวสองร้อยลี้ ก็จะถึงเมืองสวีซานได้โดยตรง