กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
มือของฉีเจินอวี้ที่กำลังรินน้ำถั่วเขียวให้เธอชะงัก “เป็นอะไรไป มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือ”
แต่งงานมาได้แค่ไม่นานเท่าไร ครั้งก่อนที่ชุนลี่กลับมาก็ยังไม่เห็นวี่แววแบบนี้
“ครั้งก่อนที่ฉันกลับไป ฉันไม่ได้บอกเขา พอกลับไปเขาก็โกรธมาก” ชุนลี่กัดริมฝีปากล่าง “ฉันขอโทษเขาแล้ว แต่พอผ่านไปก็คิดอีกว่าทำไมต้องขอโทษ ฉันก็แค่กลับบ้าน ไม่ได้ไปทำอะไรสักหน่อย…”
“แล้วที่เขาโกรธนี่เพราะเธอไม่ได้บอกเขาจริง ๆ หรือมีเรื่องอื่น”
“ก็แค่เรื่องนี้แหละ” ชุนลี่ตอบอย่างหม่นหมอง “เพื่อนฉันบอกว่าเถาเจิ้นวันนั้นตามหาฉันจนเกือบทั่วบริเวณมหาวิทยาลัย แม้แต่อาจารย์ที่ปรึกษาของเราก็ยังตกใจ เกือบจะขึ้นรถไฟกลับมาแล้ว”
ตื่นตูมขนาดนี้เลยหรือ
ฉีเจินอวี้ขมวดคิ้ว