ตอนที่ 201 สืบดูสักหน่อย

หลังเลิกงานตอนสามทุ่มกว่า ฉีเจินอวี้เพิ่งเข็นจักรยานออกจากประตูหลังก็เห็นสวี่เหวินเทายืนอยู่ใต้ต้นไม้ไม่ไกล

“คุณมาที่นี่ได้ยังไง?” เธอเข็นรถเข้าไปถาม

สวี่เหวินเทารับกระเป๋าจากมือเธอไปอย่างเป็นธรรมชาติ “ผมไม่ยุ่ง เลยมารับคุณกลับบ้าน”

เขาเต็มใจมารับถึงที่ ฉีเจินอวี้จึงค่อนข้างดีใจ ร้านอาหารของรัฐอยู่ห่างจากชุมชนบ้านพักหน่วยงานพอสมควร เดินกลับคนเดียวก็เหงาจริง ๆ

“ถ้าอย่างนั้นไปกันเถอะ” เธอยิ้มแล้วให้สวี่เหวินเทาเป็นคนปั่นจักรยาน ส่วนตัวเองนั่งบนเบาะหลัง โอบเอวเขาอย่างเคยชิน

ก่อนแต่งงาน ตอนที่เธอโอบเขาครั้งแรก สวี่เหวินเทาหน้าแดงตั้งแต่ใบหูไปจนถึงลำคอ กล้ามเนื้อเกร็งแน่นไปหมด

แต่ตอนนี้เขาทำเพียงแขม่วท้องเงียบ ๆ เพื่อให้ฉีเจินอวี้โอบอยู่นานขึ้นอีกหน่อย ผู้ชายนี่นะ…