กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เธอยัดเอกสารกลับใส่มือสวี่เหวินเทาราวกับถือมันเป็นมันเผาร้อน ๆ
“พี่เหวินเทา พี่พูดกะทันหันเกินไป ฉัน...ฉันต้องคิดดูก่อน”
สวี่เหวินเทาไม่แปลกใจ ราวกับคาดเดาได้อยู่แล้วว่าเธอจะพูดแบบนี้ ระหว่างคิ้วและดวงตาไม่มีแววผิดหวัง รอยยิ้มของเขาอ่อนโยน “ไม่ต้องรีบ ค่อย ๆ คิดไป”
ฉีเจินอวี้ไม่กล้ามองเขา ใบหูยังร้อนผ่าวอยู่เล็กน้อย เธอหันหน้ารถจักรยานให้ตรง เหยียบขึ้นไปแล้วพยักหน้าอย่างรีบร้อน
“งั้นฉันไปก่อน”
เธอไม่รอแม้แต่เสียงตอบรับจากสวี่เหวินเทา ออกแรงถีบจักรยานพุ่งออกไปจนลับตา
สวี่เหวินเทายืนอยู่ที่เดิม เก็บสินเดิมเจ้าสาวของเขาอย่างระมัดระวัง นี่คือหลักประกันว่าเขาจะได้แต่งเข้าตระกูลฉีหรือไม่ จะให้เสียหายไม่ได้