ตอนที่ 153 เบาะแส

สวี่เหวินเทาผลักประตูเปิดออก และเห็นฉีเจินอวี้นั่งก้มหน้าดื่มชาอยู่บนโซฟาทันที

ฝีเท้าของเขาชะงักลงตรงนั้น

ความยินดีประหลาดแผ่ซ่านขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจ

แสงอาทิตย์ยามสนธยาสาดเฉียงเข้ามาทางหน้าต่าง โอบล้อมเธอเอาไว้ ทาบร่างด้วยแสงนุ่มนวลชั้นหนึ่ง

เธอก้มหน้า ขนตาทอดเงาจาง ๆ ลงบนเปลือกตา ทั้งร่างงดงามราวกับดอกไม้ที่ได้รับการดูแลอย่างประณีต

ผลิบานอย่างเงียบงัน งดงามจนสะดุดตา

นี่เป็นครั้งแรกที่สวี่เหวินเทารู้สึกว่าสำนักงานของตัวเองดูสว่างไสวขึ้นมา

เขาอดยิ้มด้วยความยินดีไม่ได้ ความสุขในดวงตาและหว่างคิ้วไม่ได้ร้อนแรงนัก หากกลับไหลรินไม่ขาดสายดุจสายน้ำที่ละลายจากน้ำแข็งในฤดูใบไม้ผลิ

“เจินอวี้”

ฉีเจินอวี้ได้ยินใครบางคนเรียกชื่อ เธอจึงดึงสติกลับสู่ความเป็นจริงในชั่วพริบตาแล้วเงยหน้าขึ้น