กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“โอ๊ย โอ๊ย เจินอวี้ หัวฉันทำไมหมุนแบบนี้นะ ไม่ไหว ฉันยืนไม่ไหวแล้ว ต้องขอนั่งสักหน่อย…”
ย่าหนิวมีปฏิกิริยาสุขุมกว่าติงผิงอันเล็กน้อย ประคองหัวนั่งลงอย่างน่าสังเวช
“เอวฉันเจ็บมากเลย เป็นเพราะถูกบิดจนเคล็ดหรือเปล่า เจ้าหน้าที่อู๋ ท่านเป็นผู้นำ ต้องออกมาทำความยุติธรรมให้ฉันนะ พวกมันก็แค่พวกโจรป่า พวกบุคคลเสื่อมเสียที่กดขี่ประชาชน!”
“แกนี่ลืมตาโกหก ถ้าพูดถึงความน่าสังเวช พวกฉันบาดเจ็บหนักกว่าแกอีก ฉันฟันยังหลุดหมดเลย!”
เจ้าหน้าที่อู๋ยังไม่ทันพูด แม่หวังเถียนก็ระเบิดก่อนเธอ
สีหน้าไม่ยอมจำนน ไม่ให้หาเรื่องก็แล้วไป ยังจะหันมาแบล็กเมล์พวกเธออีก ไม่มีกฎฟ้าดินเสียแล้ว!