ตอนที่ 144 เขาเป็นคนซื่อพูดน้อย

ฉีเจินอวี้หยุดฝีเท้าชะงัก ระหว่างคิ้วกระตุกหนัก ๆ

คนที่มาไม่ใช่พวกดี ๆ เลย

“โอ๊ย เจินอวี้มาแล้ว รีบนั่ง ๆ สหายฟู่รอเธอมาครึ่งวันแล้ว ชาเปลี่ยนไปหลายรอบแล้ว”

ป้าหลิวโผล่มาจากไหนไม่รู้ กระตือรือร้นลากฉีเจินอวี้ไปนั่งข้างสหายฟู่คนนี้

ฉีเจินอวี้หลบไป ถอยหลังไปยังที่ปลอดภัย “ป้าหมายความว่าอะไร เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นสักหน่อย”

แต่ก่อนคนที่ชอบพูดจากระทบกระเทียบคือคนแซ่ไป๋ ป้าหลิวดูเงียบ ๆ ไม่เอะอะ ใครจะคิดว่าพอลงมือจะน่าขยะแขยงได้ขนาดนี้

ป้าหลิวถูกเธอทำหน้าเย็นชาใส่จนเสียหน้า อารมณ์ไม่ค่อยดี แต่ยังห่วงเรื่องสำคัญ จึงเลือกที่จะให้อภัยฉีเจินอวี้อย่างใจกว้าง