เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลังจากส่งโจวเซิ่งกลับไปแล้ว ฉีเจินอวี้ก็รู้สึกโล่งใจไปทั้งตัว
ตอนบ่ายเธอนำซุปเนื้อแกะไปส่งให้บ้านติง พอกลับมา สวี่เหวินเทาก็มาหาถึงบ้านอย่างไม่น่าเชื่อ
เขานำผ้าลายดอกเล็กผืนหนึ่งมาให้จูจู ดูจากขนาดแล้ว หากลงมือทำในฤดูใบไม้ผลิ ก็น่าจะตัดเสื้อผ้าได้หลายชุด
ของชิ้นนี้มีค่ามากเกินไป แน่นอนว่าฉีเจินอวี้ย่อมรับไว้ไม่ได้
แต่สวี่เหวินเทาไม่ได้พูดอะไร เขาวางของลง หยอกจูจูสองสามคำ จากนั้นก็ขึ้นจักรยานหนีไปอย่างรวดเร็ว
ฉีเจินอวี้ไม่มีทางเลือก จึงรีบเริ่มคิดว่าจะหาโอกาสตอบแทนเขาเมื่อไร
ว่าไปแล้ว สวี่เหวินเทาอายุยี่สิบแปดแล้ว แต่ยังไม่มีครอบครัวเลย จะตอบแทนเขาก็ไม่รู้จะให้อะไรดี
หรือพรุ่งนี้เธอจะลองเร่งอาจารย์อาให้ช่วยหาภรรยาให้เขา ถือเป็นการตอบแทนก็แล้วกัน
ฉีเจินอวี้บ่นอยู่ในใจเงียบ ๆ ก่อนเก็บผ้าผืนนั้นเข้าที่