ตอนที่ 34 ฉันจะไปตาย

จ้าวเจี้ยนกั๋วยืนนิ่งอยู่กับที่ราวกับกลายเป็นหิน เขารู้จักทุกตัวอักษรที่ฉีเจินอวี้พูด แต่พอเอามารวมกันกลับฟังดูแปลกประหลาดและไม่คุ้นเคยอย่างยิ่ง

ครอบครัวเล็ก?

ครอบครัวใหญ่?

ฉีเจินอวี้รู้ว่าเขาคงทำความเข้าใจเรื่องนี้ได้ไม่หมดในเวลาอันสั้น จึงเก็บเงิน ล้างหน้าแปรงฟัน แล้วเข้านอน

ไม่เป็นไร จูจูยังไม่เกิด จ้าวเจี้ยนกั๋วยังมีเวลาเหลือเฟือที่จะคิดจนเข้าใจ

…

ห้องครัว

แม่จ้าวหยิบแป้งสาลีขาวถุงหนึ่งออกมาจากตู้ “แม่จะทำแผ่นแป้งให้หน่อย พรุ่งนี้เอาไว้กินระหว่างทาง”

ลูกเดินทางไกล คนเป็นแม่ย่อมอดเป็นห่วงไม่ได้ เธอรั้งลูกสาวไว้ไม่ได้ จึงทำได้เพียงเตรียมเสบียงแห้งไว้ให้มากหน่อย จะได้ไม่ปล่อยให้จ้าวหลานจือหิว

จ้าวหลานจือกำลังล้างจาน เธอเม้มริมฝีปากแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเป็นปกติ “แม่ ฉันไม่ไปหรอก โอนงานให้ฉันเถอะ”