กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
คนที่เหลืออยู่บนโต๊ะอาหารมองสีหน้าลำเอียงเข้าข้างคนของย่าหนิวแล้วได้แต่โกรธ แต่ไม่กล้าพูดอะไร
หลังกินข้าวเสร็จ ย่าหนิวก็ยังคงแจกงานให้คนอื่นทำต่อ คราวนี้แม้แต่ซ่งเฟยเฟยก็ถูกสั่งให้ไปเปลี่ยนผ้าอ้อมให้น้องชาย
จ้าวเจี้ยนสือไออยู่พักหนึ่ง ก่อนจะวางเงินกับคูปองปึกหนึ่งลงบนโต๊ะ ท่ามกลางสายตาอาลัยอาวรณ์ของโจวชุ่ย
เงินตั้ง 65 หยวน แถมยังมีคูปองน้ำตาล 2 จินกับคูปองผ้า 2 ฉื่อ
เธออุตส่าห์เก็บหอมรอมริบอย่างยากลำบากมาตลอด 3 ปี ตั้งใจจะรอให้น้องชายแต่งงานช่วงสิ้นปีแล้วนำกลับไปช่วยบ้านเดิมฝ่ายหญิงสักหน่อย แต่ตอนนี้ไม่เหลืออะไรแล้ว…
ชั่วขณะนั้น โจวชุ่ยรู้สึกว่าชีวิตของเธอไร้ความหมายไปหมด
ย่าหนิวหยิบขึ้นมาดูคร่าว ๆ แล้วพยักหน้าอย่างพอใจ “เด็กดี ความมีน้ำใจของพวกแก ย่าจะจำไว้”