กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 82 เสียงเพลงของพวกเด็ก ๆ
ในที่สุด เพลง “ข้าคือตัวข้า” เพลงนี้
ก็จบลงจากปากของชายที่นั่งอยู่ตรงมุมดาดฟ้า ผู้แผ่ประกายแสงอันไร้รูปร่างออกมาทั่วร่าง
ที่ตรงนั้นเงียบกริบลงบัดดล
ทุกคนอกกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง ในใจปั่นป่วนจนยากจะสงบ!
พวกเด็ก ๆ เองก็หอบหายใจ หยาดน้ำตาคลอเบ้าตา
ผู้คนไม่กล้าปรบมือ
เพราะกลัวเหลือเกินว่าจะไปทำลายห้วงอารมณ์ที่ยากจะหาได้ในเวลานี้
ราวกับว่าสิ่งที่เพิ่งได้ยินเมื่อกี้ ไม่ใช่บทเพลง
แต่เหมือนเป็นการเคาะเรียกสติถึงก้นบึ้งของหัวใจ!