กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 81 ข้าก็คือข้า
หน้าโรงพยาบาลฟรีของปู่ถัว
ที่นี่ราวกับเป็นอีกโลกหนึ่งที่ตัดขาดจากภายนอก แสงไฟยังคงสว่างไสว
เด็กกลุ่มหนึ่งเดินขึ้นไปบนเวทีอย่างจริงจังเป็นระเบียบ
ในนั้นมีเด็กคนหนึ่งที่ขาขาดทั้งสองข้าง
เยี่ยนไคไคกับเยี่ยนซินซิน สองสาวน้อยเป็นคนช่วยกันยกเก้าอี้รถเข็นของเขาขึ้นไป
บนใบหน้าของเด็ก ๆ แต้มไปด้วยรอยยิ้มไร้เดียงสา ในมือต่างก็ถือดอกไม้สีแดงคนละดอก
กำลังยืนรอคอยกันอยู่
เยี่ยนชิงเหวินมองดูพวกเด็ก ๆ พลางยิ้มออกมา
พอหันกลับมา นางก็ขมวดคิ้วแน่น!