เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 327 การชำแหละหมูส่งท้ายปี
“วันนี้ฆ่าหมูส่งท้ายปี จะไปดูไหม” จางเฉิงชวนถามภรรยาของเขา เขาไม่คิดว่าภรรยาตัวเองจะเป็นคนที่ดูฉากชำแหละหมูไม่ได้ จึงได้ถามออกไปเช่นนั้น
ฉากชำแหละหมูนั้นวุ่นวายเอะอะจริง แต่เฉินเซี่ยเยวี่ยเห็นการฆ่าหมูมาตั้งแต่เด็ก โตขึ้นมาก็ไม่ได้ถือสาอะไร ทว่าฉากฆ่าวัวในชนบทนั้นเธอแทบไม่ค่อยได้ดู ส่วนใหญ่เป็นเพราะในชนบทหาโอกาสฆ่าวัวยาก อีกทั้งตอนที่ฆ่าวัว ดวงตาคู่นั้นของมันทำให้เธอรู้สึกผิดมาก จึงไม่กล้าดู
ในชาติที่แล้วตอนที่เฉินเซี่ยเยวี่ยยังเด็ก ที่บ้านเธอเองก็เลี้ยงวัวเหมือนกัน แต่วัวส่วนใหญ่มักเลี้ยงไว้เพื่อไถนาหรือไม่ก็ขายออกไป จะให้เลี้ยงไว้กินนั้นเป็นไปไม่ได้ เลี้ยงวัวนอกจากเอาไว้ไถนาแล้วก็คือขายเอาเงินมาใช้ ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะต้องฆ่าบ่อย ๆ เหมือนหมู จนทำให้เธอคุ้นชินกับภาพเหล่านั้น