กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 345 ข้าไม่มีบ้านแล้ว
เวินเย่แย้มยิ้มอย่างอ่อนโยนพลางพยักหน้า “ค่ายกลของข้าผสานกับท่วงทำนองสงบดวงจิตของเจ้า ไม่ว่าจะเป็นการดูแลราษฎรหรือการรับมือศัตรูในสนามรบ ล้วนรัดกุมขึ้นมาก”
ฝูตู้เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงความสุขุมตามความเคยชิน “ข้าปรุงสมุนไพรโอสถรักษาบาดแผลขับพิษ เจ้าใช้ท่วงทำนองประคองดวงจิตวิญญาณของผู้บาดเจ็บให้มั่นคง พอดีเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน จะได้ไม่ต้องให้ข้าพะวงปลอบประโลมผู้ที่คุ้มคลั่ง นับว่าเบาแรงไปได้มาก”
โม่หนี่เฟิงและโม่หนี่เหยาต่างควงกระบี่ยาวในมือ เนตรต่างสีทอประกายความเปิดเผยร่าเริงของวัยเยาว์ “ไม่ว่าเจ้าจะสังหารศัตรูหรือสนับสนุน พวกเราล้วนพาเจ้าไปด้วย มีพวกเราคอยขวางอยู่เบื้องหน้า เจ้าวางใจคอยคุ้มครองอยู่ด้านหลังก็พอแล้ว”
ดวงตาสงบนิ่งสีเขียวมรกตของลู่ฝานเซียวทอดมองฮว่าเยวียน ก่อนเอ่ยขึ้นเรียบ ๆ “ท่วงทำนองสนับสนุนของเจ้าต้านทานการกัดกร่อนของปราณมารได้ การคาดการณ์ล่วงหน้าของข้าผสานกับเสียงสงบจิตของเจ้า จะช่วยลดความเสี่ยงลงไปครึ่งหนึ่ง”