เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 344 ที่แท้ข้าก็มิได้ไร้ประโยชน์
นางคุกเข่าลงใจกลางผืนป่ารกร้าง โปรยหว่านเมล็ดพันธุ์ทั้งหมดลงบนผืนดินที่ถูกเหยียบย่ำอย่างสม่ำเสมอ ปลายนิ้วควบแน่นพลังวิญญาณผู้บำเพ็ญดนตรีสีชมพูอ่อนอันอ่อนโยน เอ่ยสวดบทสวดอวยพรสงบวิญญาณอันศักดิ์สิทธิ์เพื่อเซ่นไหว้ดวงจิตไร้ร่างที่สืบทอดต่อกันมาหลายชั่วอายุคนของแคว้นสตรีเป็นใหญ่ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา น้ำเสียงอ่อนโยนและเคร่งขรึมสะท้อนก้องในราวป่าอันเงียบสงัด “ฟ้าดินเป็นพยาน สายลมแผ่วเป็นหลักฐาน หมื่นพันวีรชนแห่งเหอซี ผู้ทนทุกข์ทรมานจากพิษโรคระบาดและภัยมาร ร่างดับสูญต่างแดน ดวงจิตไร้ที่พึ่งพิง
บัดนี้ขอใช้เมล็ดพันธุ์ซากุระฝังลงในผืนดินกลบกระดูก อาศัยท่วงทำนองสงบเศษเสี้ยวดวงจิต ชะล้างความเจ็บปวดแปดเปื้อนบนกาย สลายความอาลัยจากการพรากจากในโลกหล้า