กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 337 เฉินซีจุนเจ่อมิได้ทิ้งสิ่งใดไว้เลย
ทุกถ้อยคำประดุจอัสนีสะเทือนกึกก้อง กัมปนาทสะท้านทั่วฟ้าดิน แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยวที่ไม่อาจหวนคืน
หอกยาวสีทองตกลงมาอีกครา ทะลวงผ่านขั้วหัวใจของเขา
ครานี้ เขาไม่อาจประคองกายได้อีกต่อไป ร่างสั่นเทาอย่างรุนแรง ทว่ายังคงจับจ้องเงามรรคาสวรรค์เขม็ง แววตาเปี่ยมล้นด้วยความเด็ดเดี่ยว
“ตบะทั่วร่างมอดไหม้จนสิ้น อาจขวางกั้นจิตสังหารแห่งมรรคาสวรรค์ได้! กายาเทพแหลกสลายเป็นเถ้าธุลี อาจตัดขาดพันธนาการโชคชะตาได้”
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก พลังเทพสายสุดท้ายรวมตัวกันที่หว่างคิ้ว นั่นคือตำแหน่งที่ดวงจิตวิญญาณสถิตอยู่
“เมื่อถึงยามที่กายเนื้อและตบะไม่อาจปกป้องเจ้าให้ปลอดภัยได้อีกต่อไป...”
“ข้าจะใช้ดวงจิตวิญญาณต่างฟืน เผาผลาญต้นกำเนิดทั้งหมดของตนเอง มอดม้วยไปพร้อมกับมรรคาสวรรค์...!”
“อย่า! อาจารย์!!!” ตี้ชิงกรีดร้องร่ำไห้แทบขาดใจ น้ำเสียงแหบพร่าผิดเพี้ยนไป
จวินจี้เอามือปิดปาก น้ำตาหลั่งรินลงมาอย่างไร้เสียง