Chapter 0278

ตอนที่ 278 ก้าวเดินบนพื้นน้ำแข็งบาง

ราวกับกำลังมองดูสินค้าที่เพิ่งนำมาวางบนชั้น ว่ามีมูลค่าเท่าใด และจะเก็บรักษาไว้ได้นานเพียงใด

เขาไม่หันหลังกลับ เหยียบย่ำหิมะหนาทึบก้าวขึ้นสู่บันได

หิมะไหลทะลักเข้าไปในรองเท้าบูต ความเย็นเยียบกัดจนข้อเท้าปวดร้าว ทว่าเขาไม่กล้าหยุดยั้ง ยามที่ท่านแม่ใกล้สิ้นลมได้กุมมือเขาไว้พลางกล่าวว่าอาตู้ เจ้าคือบุตรชายคนโต ตำหนักกว่างหานคือรากเหง้าของเจ้า ยามนั้นเขาไม่เข้าใจว่าสิ่งใดเรียกว่ารากเหง้า เพียงรู้สึกว่าสองคำนี้หนักอึ้งดั่งก้อนหิน

ภายในโถงเจ้าตำหนักแขวนประดับไปด้วยธงไว้ทุกข์ กลิ่นธูปเทียนตลบอบอวลจนแสบตา