เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 239 กระดูกแก้วผลึก
เสียงร้องกังวานใสสายหนึ่งดังมาจากริมหน้าผา ตี้ชิงหันศีรษะไป ดวงตาสีเทาอมเขียวทอดมองไปยังต้นเสียง ในจิตตระหนักรู้ปรากฏร่างเงาสีน้ำเงินสายหนึ่ง
ชางโหมวเติบโตขึ้นมากแล้ว ไม่ใช่เจ้าตัวเล็กขนาดเท่าฝ่ามือในตอนนั้นอีกต่อไป
ยามที่มันกางปีกออกมีความกว้างถึงหนึ่งจั้ง ขนของมันดุจหยกน้ำเงินแห่งทะเลลึก ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ขนหางลากยาวเป็นพู่ เปล่งประกายสีน้ำเงินนกยูง
บนหัวงอกขนหงอนสีทองกระจุกเล็ก ๆ ออกมา ปลายจะงอยปากคมกริบดุจมีดหยก ดวงตาสีน้ำเงินคู่นั้นยิ่งทวีความใสกระจ่าง ขณะนี้กำลังจ้องมองนางไม่วางตา ในแววตามีแต่ความสนิทสนม
สามปีมานี้ มันแทบจะเฝ้ามองตี้ชิงแช่อยู่ในสระน้ำเย็นมาโดยตลอด
เฝ้ามองนางจากที่ตอนแรกทนอยู่ในน้ำได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม จนกระทั่งภายหลังสามารถกลั้นหายใจอยู่ที่ก้นสระได้ถึงสามวัน