Chapter 0238

ตอนที่ 238 สามปี

รอยสลักเหล่านั้นเลือนรางยิ่งนัก คล้ายถูกกาลเวลากัดกร่อนจนราบเรียบ หากมิใช่ว่าจิตตระหนักรู้ของตี้ชิงเฉียบไวเพียงพอ ย่อมไม่มีทางค้นพบได้เลย

“เป็นวิชาฝีมือของจิงหานเต้าจวิน” เวิ่นหลีจำได้ในแวบแรก น้ำเสียงเจือความประหลาดใจ “นี่คือค่ายกลผนึกปราณวิญญาณฉบับย่อส่วน ใช้สำหรับซ่อนเร้นกลิ่นอาย”

ปลายนิ้วของตี้ชิงแตะลงบนอักขระค่ายกลเบา ๆ พลังวิญญาณหลั่งไหลเข้าไปตามรอยสลัก

เสียงดังแกร๊กแผ่วเบา หินผาก้อนมหึมานั้นพลันเคลื่อนตัวออกอย่างช้า ๆ เผยให้เห็นปากถ้ำมืดสนิทเบื้องหลัง

ปากถ้ำไม่ใหญ่นัก พอให้คนผ่านได้เพียงคราวละคน ด้านในอบอวลไปด้วยกลิ่นฝุ่นคละคลุ้ง ทั้งยังมีกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ประหนึ่งมีประหนึ่งไร้

“เข้าไปดูข้างในกัน” ตี้ชิงลุกขึ้นยืน แล้วก้าวเดินนำเข้าไปเป็นคนแรก