Chapter 0230

ตอนที่ 230 “แม้จะต้องเป็น... ข้าก็จะเป็นผู้เดินหมากนั้น”

ในจังหวะที่ชะงักงันไปชั่วครู่นั้นเอง ตี้ชิงพลันขยับไหว

นางคลายมือซ้ายที่กุมด้ามกระบี่ออก ปลายนิ้วปาดผ่านถุงเก็บของเบา ๆ หยิบเอาสมุนไพรโอสถสามเม็ดที่ฝูตู้มอบให้ขึ้นมา

มิใช่โอสถรักษาบาดแผล หากแต่เป็นโอสถผลาญโลหิตที่สามารถเผาโลหิตแก่นแท้ได้ในพริบตาเพื่อแลกกับพลังระเบิดอันมหาศาล

สมุนไพรโอสถละลายทันทีที่เข้าสู่ปาก พละกำลังอันร้อนรุ่มสายหนึ่งพลันซัดสาดกวาดล้างไปทั่วทั้งร่าง

ความเจ็บปวดจากการเผาโลหิตแก่นแท้สาหัสยิ่งกว่าเคราะห์สายฟ้าเสียอีก ทว่ากลับทำให้พลังวิญญาณที่แห้งเหือดไปของนางปะทุสูงขึ้นมาอีกครา

มือขวาของนางกระชับกระบี่แก่นเหมันต์แน่น รินเทพละกำลังทั้งหมดที่แลกมาด้วยการเผาโลหิตแก่นแท้ลงไป ประกายแสงสีฟ้าครามแห่งเหมันต์ตรงปลายกระบี่สว่างเจิดจ้าขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งสะกดข่มสีม่วงทองของเสาอัสนีเอาไว้ได้ราง ๆ